Projekt bada zjawisko transgresji i graniczności, łącząc legendę o Golemie z życiem Józefa Rajnfelda, artysty, zmagającego się z żydowską i queerową tożsamością. Zasadniczym elementem działania jest seria glinianych reliefów typograficznych, stanowiących formę przestrzennej transpozycji listów miłosnych Rajnfelda do Jarosława Iwaszkiewicza. Prace zrealizowane w surowej glinie szamotowej, bez poddania ich wypałowi stają się obiektami naturalnej destrukcji. Tym samym etap wysychania form, pękania, kruszenia jest immanentnym elementem artystycznego założenia, stając się metaforą bycia pomiędzy normami społecznymi, które wykluczają, tłumią indywidualność, wyrazem funkcjonowania na granicy walki, o tożsamość i miłość. Powstające działanie wpisuje się w losy Golema – uosabiającego pragnienie bezpieczeństwa, a zarazem wyrażające niepewność istnienia. Całości towarzyszy forma wideo – impresja stanowiąca medytację nad lekturą przytaczanych tekstów. Wystawa prezentująca efekty rezydencji Macieja Zdanowicza w Centrum Kultury Jidisz przyjmuje kształt interwencji site-specific, wykorzystując atmosferę i specyfikę czytelni. Projekt bada zjawisko transgresji i graniczności, łącząc legendę o Golemie z życiem Józefa Rajnfelda, artysty, zmagającego się z żydowską i queerową tożsamością. Zasadniczym elementem działania jest seria glinianych reliefów typograficznych, stanowiących formę przestrzennej transpozycji listów miłosnych Rajnfelda do Jarosława Iwaszkiewicza. Prace zrealizowane w surowej glinie szamotowej, bez poddania ich wypałowi stają się obiektami naturalnej destrukcji. Tym samym etap wysychania form, pękania, kruszenia jest immanentnym elementem artystycznego założenia, stając się metaforą bycia pomiędzy normami społecznymi, które wykluczają, tłumią indywidualność, wyrazem funkcjonowania na granicy walki, o tożsamość i miłość. Powstające działanie wpisuje się w losy Golema – uosabiającego pragnienie bezpieczeństwa, a zarazem wyrażające niepewność istnienia. Całości towarzyszy forma wideo – impresja stanowiąca medytację nad lekturą przytaczanych tekstów. Wystawa prezentująca efekty rezydencji Macieja Zdanowicza w Centrum Kultury Jidisz przyjmuje kształt interwencji site-specific, wykorzystując atmosferę i specyfikę czytelni.
The project explores the phenomena of transgression and liminality, intertwining the legend of the Golem with the life of Józef Rajnfeld – an artist struggling with his Jewish and queer identity. The central element of the work is a series of typographic clay reliefs, conceived as a spatial transposition of Rajnfeld’s love letters to Jarosław Iwaszkiewicz. Created from raw chamotte clay and deliberately left unfired, the works become objects of natural decay. The process of drying, cracking, and disintegration is thus an inherent part of the artistic concept — a metaphor for existing between social norms that exclude and suppress individuality, and for living on the boundary of the struggle for identity and love. The emerging action resonates with the fate of the Golem — embodying both the longing for safety and the uncertainty of existence. The installation is accompanied by a video piece, a meditative impression reflecting on the reading of Rajnfeld’s letters. The exhibition presenting the results of Maciej Zdanowicz’s residency at the Yiddish Cultural Center takes the form of a site-specific intervention, drawing upon the atmosphere and unique spatial character of the reading room.
